Cafe Leniwiec

Dziś wpis szczególny, bo urodzinowy. Nasza córa kończy dziś dwa lata, a dokładnie skończyła o 5:40.  Dwa lata temu byłyśmy już razem kilkanaście godzin. Kilkanaście intensywnych godzin, podczas których dobitnie dała mi do zrozumienia, co myśli na temat spania ;-) I to nie były przyjazne dla mnie myśli. W kolejnych kilkunastu pokazała mi, że również w nocy spanie jest dla niej przereklamowane. Oczywiście przez te dwa lata dużo w tym (i innych) tematach się zmieniło, ale nadal przyznam, że miałam inne wyobrażenia na temat funkcjonowania dwulatka ;-P To przecież takie duże dziecko ;-)

Tymczasem co dwulatek potrafi?
- powiedzieć "widelca mamy dać!", "taty kapcie moje", "nie do żłobka" ;-P, "o jeeezzzzuuu" ;-) i moje ulubione "tata kocha mamę, mama kocha tatę, tata kocha Alę, mama kocha Alę" ;-*
- zaśpiewać samemu sobie "sto lat", kończąc słowami "niech żyje nam, a kto? Alusia!"
- zażądać: ciepłe/zimne pici, jabuszko/kiwi/parówa/rogala/buła/ogólka/rodzynki, baja o kotku, baja o smoku, baja o statku, o łosiu baja, o śniadanku baja...
- urządzić histerię
- obsługiwać smartfona
- przywołać się do porządku - "ogarnij kobito!"
Dwulatek boi się też Wiedźmina ("boje pana"), ma swoje preferencje ubraniowe, uwielbia zwierzaki ( bez wzajemności).

Czego nie potrafi?
- spać od 20:00 - 8:00 bez pobudek  (ale sobie wymarzyłam ;-P)
- jak się obudzi - samemu zrobić sobie śniadanie i zająć się kulturalnie sobą z szacunkiem podchodząc do snu, który tak należy się jego strudzonym rodzicom ;-)
- zorganizować sobie samodzielnego zajęcia na dłużej niż 5 min.

Ale to nic w porównaniu z tym, że nie potrafi przestać być najwspanialszym słodziakiem :-)
Czyż nie? ;-)

Z okazji urodzin zorganizowaliśmy przyjęcie w Cafe Leniwiec, w którym kilka miesięcy temu byliśmy na kawie i słodkościach ( poczytacie o nim tu: http://cafeleniwiec.pl/ i tu: https://www.facebook.com/cafeleniwiec.

Leniwiec to kawiarnia, bawialnia, miejsce warsztatów i zajęć dla dzieci  oraz dorosłych, sklep z drobiazgami w jednym. Jak informują nas na stronie internetowej właścicielki: "Naszym marzeniem było stworzenie miejsca, w którym odnajdą się zarówno dorośli, jak i dzieci, miejsca spotkań całych rodzin, czy przyjaciół pragnących spędzić wieczór grając w gry planszowe i wreszcie miejsca pachnącego domowym ciastem. Autorską aranżację wnętrza oparłyśmy z jednej strony na dużym stole idealnym do wspólnego spędzania czasu w większym gronie, a z drugiej na stale dostępnej sali zabaw pełnej inspirujących gier i zabawek, dających dzieciom zajęcie na długi czas." Moim zdaniem udało się to spełnić stu procentach. Kawiarnia jest bardzo przytulna, domowa. Z części kawiarnianej, w której znajduje się ów duży stół (oraz kilka mniejszych, krzesła, fotele) widać część zabawową, w której swobodnie mogą bawić się dzieci. A atrakcji dla nich nie brakuje - książki, gry, klocki, przytulanki, zabawki edukacyjne, mini kuchnia, samochodziki. Do tego wygodne poduchy, na których można się wylegiwać. W tej samej sali znajdują się również wygodne kanapy i stoliki, przy których można wypić kawę czy zjeść coś pysznego.

I w tym miejscu przechodzimy do jedzenia :-) (choć wybaczcie, dziś o tym jedzeniu nieco mniej - naszły mnie refleksje okołourodzinowe, poza tym w Leniwcu na równi z jedzeniem ważna jest dla mnie ta przestrzeń i atmosfera).

Przyjęcie zaczęliśmy od pysznego kremu z pieczonych pomidorów - zupa idealna również dla dzieci, które z prędkością światła pochłonęły swoje porcje. Podana została z oliwą i płatkami migdałów. Miała kremową konsystencję, głęboki pomidorowy smak i zapach lata. Mniam. A poniżej dokumentacja fotograficzna (i na tym kończą się moje dzisiejsze foty ;-) obiecuję wam jednak rozwój w temacie wizualnej strony moich relacji, muszę tylko mniej rzucać się na jedzenie i pamiętać o robieniu zdjęć przed tzw. konsumpcją ;-P).

Następnie kosztowaliśmy pierogów: szpinakowych, ruskich, z wolno duszoną cielęciną, z kapustą i grzybami. Wszystkie farsze smakowite, mnie najbardziej przypadł do gustu szpinakowy i mięsny. Ciasto pierogowe było cienkie, miękkie, idealne.

Na kulinarny plus zasługuje też sam urodzinowy, malinowy tort. Był delikatny, mocno owocowy i dopasowany do małych gości. Podobnie ciasta (sernik, jabłecznik, ciasto cytrynowe) - każde z nich pachniało i smakowało po prostu domowo, pysznie. Do tego piliśmy dobrą kawę i herbatę. I tak sobie biesiadowaliśmy, siedzieliśmy w miłej atmosferze (co niektórzy, inni ogarniali małe towarzystwo ;-))

Polecam wam to miejsce na wszelkie przyjęcia rodzinne z udziałem dzieci.

Jedyny minus, jeśli miałabym się do czegokolwiek negatywnie odnieść, to to, że nasz szesnastoosobowy stolik obsługiwała jedna osoba, w związku z czym zanim wszyscy otrzymali swoje dania czy kawę mijało trochę czasu. Chcąc jeść w tym samym czasie ze wszystkimi, pierwsza z obsłużonych osób musiała się liczyć, że jej danie nieco wystygnie. Mimo tej uwagi, myślę że całe przyjęcie było bardzo udane (poproszę ewentualnie gości o komentarz ;-)), stąd moja pozytywna rekomendacja.

Do Leniwca przyjedziemy pewnie jeszcze nie raz.
Może się tam spotkamy? Chcecie? ;-)

CO: Cafe Leniwiec
GDZIE: os. Na Murawie 8/1, Poznań
JAK: kuchnia domowa (zupy, makarony, pierogi, ciacha)
WWW: www.cafeleniwiec.pl
DLA DZIECKA: wiele by wymieniać ;-) to miejsce stworzone dla dzieci, są tu krzesełka do karmienia, przewijak, nocniczki, przybory higieniczne, podnóżek do umywalki, bawialnia z mnóstwem atrakcji (książki, klocki, przytulanki, gry planszowe, zabawki wszelakie). Menu jest dostosowane do dzieci.

Pad Thai

Pad Thai mieliśmy odwiedzić już dawno, bo słyszeli my jak mówią, że smacznie, że oryginalnie tajsko, że będziemy zadowoleni. Mówiła też tak Magda Gessler w "Kuchennych rewolucjach" (co prawda dodała również parę słów krytycznych, ale smak doceniła). Zależało nam na wizycie w czasie, w którym obowiązuje specjalna oferta (menu za 60 zł, o tym za chwilę), a to tylko poniedziałek - czwartek do godz. 17:00. Ociągaliśmy się, bo i daleko, bo co dzieć tam zje, bo chyba miejsce nie na wizytę z maluchem. Ale "męska" decyzja nastąpiła 30 grudnia, w dzień urodzin Dawida ("męska", czyli moja :-) Dawida byłaby, po prostu, męska ;-P).

Po przyjściu do restauracji kelner pokierował nas do stolika, do mniejszej z sal restauracyjnych. Mieliśmy już przygotowane krzesełko do karmienia (Młoda co prawda coraz częściej się na nie obraża, ale jeszcze korzystamy. Woli "kolanka mamusi" albo podłogę ;-)). Wewnątrz restauracji jest dość ciemno (mnie trochę to przytłoczyło), intensywnie pachnie kosmetykami i... odświeżaczem powietrza. Restauracja to równocześnie salon masażu (wiem, to brzmi dziwnie) i niestety dużo bardziej od zapachów kuchni wyczuwalna jest woń olejków eterycznych. Do salonu wchodzi się przez restaurację, właśnie przez salę, w której siedzieliśmy, może dlatego też ten zapach był dla nas tak intensywny. Dodatkowo podczas naszej wizyty do restauracji wkroczyła ;-) (lubię to słowo ;-)) kobieta (manager? właściciel? nie znamy, podejrzewamy ;-)) i wyjmując odświeżacz powietrza w spray'u z torebki intensywnie rozpyliła go w toalecie, korytarzu i wejściu do restauracji (serio serio ;-)) Doprawdy chciałabym w tej restauracji czuć zapach jedzenia, które jest rewelacyjne! Odświeżaczom mówimy nie! ;-)

Przechodząc do menu - jest bardzo bogate, zawiera różnorodne potrawy nie tylko kuchni tajskiej, ale również sushi. Dawid zdecydował się na ofertę specjalną - "Jesz ile chcesz za 60 zł". W ramach oferty należy wybrać po jednej potrawie z pięciu kategorii (przystawka, sushi, zupa, danie główne, deser) i zjeść w całości :-) Wówczas cały zestaw kosztuje 60 zł. Jeśli ktoś nie podoła zjedzeniu wszystkich potraw, jest zobowiązany zapłacić za każdą z nich według ustalonego cennika. Kelner podaje potrawy jedna po drugiej, oczywiście dopiero po skosztowaniu całości danego dania :-) Porcje są nieco mniejsze niż te same dania zamawiane z karty. W naszej opinii i zważając na możliwości naszych żołądków - zjedzenie wszystkiego nie jest wyzwaniem ;-) Ale to my ;-) Jeżeli ktoś z was ma ochotę sprawdzić swoje możliwości, chętnie przyjmiemy zaproszenie na wspólne smakowanie w Pad Thai - oferujemy dojadanie niedokończonych porcji ;-) Krótkie podsumowanie zestawu, który skomponował Dawid:
- przystawka sajgonki - bardzo dobre, rewelacyjne sosy
- zupa Tom Kha - przepyszna, z pływającą weń trawą cytrynową, liśćmi kaffiru, kolendrą, mniami
- sushi - przeciętne
- danie główne Pad Thai - smakowity, poprawny, ale nie dał się na dłużej zapamiętać
- deser owoce w tempurze (banan, ananas) - pyszne
Wszystkie dania estetycznie podane przez bardzo uprzejmego i uśmiechniętego kelnera :-) Pozdrawiamy! ;-)

Ja zdecydowałam się na Phad sen sai phak (smażony makaron pszenny z warzywami znaczy się ;-)) Był bardzo smaczny, aromatyczny, chętnie pożarłabym jeszcze raz :-)

Młode nasze tradycyjnie wypiło dwie szklanki soku pomidorowego, klepiąc się przy tym po brzusiu z odgłosami "mniam mniam pycha mniam mniam". Najlepsze w soku pomidorowym jest to, że jest dla niej i sokiem, i zupą, i sosem, i keczupem ("czepukikiem"). A dla nas, że jest w każdej (o, stop, nie w każdej, ale o tym później ;-)) restauracji. Do soku zamówiliśmy jeszcze pierożki gotowane na parze Kio Nyng z ciasta wan-tan z farszem z polędwicy wieprzowej oraz rollsy z grillowanym tuńczykiem i surowymi warzywami. Wszystko pachnące, świeże, pięknie podane. Bez problemu zamieniliśmy surową rybę z rollsów na tę w wersji grillowanej, a tym samym  nasze obawy dotyczące tego, że maluch nie będzie miał co zjeść, okazały się bezpodstawne.

Jak możecie wnioskować ;-) (tutaj odwołuję się do waszej uważnej lektury) z tego, co otrzymaliśmy na talerzach, byliśmy bardzo zadowoleni. Ja z chęcią wróciłabym, żeby posmakować również innych dań z karty. Obsługa restauracji przemiła, pomocna.
Sam klimat restauracji mnie nie przekonuje.
W małym stopniu dopasowana jest dla dzieci (najbardziej się bałam o to szkło na stołach ;-P) - i nie chodzi tu o menu, ale o samą przestrzeń i wygląd restauracji. Koniecznie trzeba zabrać ze sobą jakieś dzieciowe "czasoumilacze". W oczekiwaniu na potrawy, można się wybiegać w dość długim korytarzu, samemu albo z dzieckiem ;-)

Pójdziecie?
Podzielicie się wrażeniami?

CO: Restauracja Pad Thai
GDZIE: ul. Drużbickiego 61, Poznań
JAK: kuchnia tajska, sushi
WWW: http://padthairestauracja.pl
DLA DZIECKA: krzesełko do karmienia, brak przewijaka, ale toalety są na tyle duże, że spokojnie można sobie poradzić na podłodze, if you know what i mean ;-P